ΕΠΤΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΕ

Ρηξικέλευθη, ανατρεπτική, γεμάτη ζωντάνια, λίγες ώρες πριν το θρόισμα της ανάσας της και το φύσημα της κάθε νότας των τραγουδιών που ερμηνεύει στροβιλισθούν στη σκηνή που από το πρωί έχει στηθεί στο γήπεδο του Πιερικού, μιλά αποκλειστικά στην «Π» για ότι σημάδεψε την καριέρα της έως και σήμερα, για τη διάκριση ανάμεσα στο «ποιοτικό» και «εμπορικό» τραγούδι, για την επικοινωνία της με τη νεολαία. Επιπλέον αποκαλύπτει το… ωραιότερο σημείο της αποψινής συναυλίας
Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, που είτε πρόκειται για τη «λεωφόρο Β’», είτε για τη συνεργασία της με τον Goran Bregovic, είτε για τα «Ανθρώπων έργα» ή και πιο πρόσφατα για το «Ωραιότερο Σημείο», είναι μία από τις πλεόν αγαπημένες φωνές εδώ και 33 χρόνια, στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού.

Έχετε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξή σας, ότι σας αρέσει όταν ένας άνθρωπος, που μπορεί να μην σας ξέρει ή να μην σας έχει ακούσει ξανά, όταν θα έρθει στην παράστασή σας να ευχαριστηθεί και να του μείνει βαθιά χαραγμένη στην καρδιά αυτή η εμπειρία. Είναι τελικά ένα παρόμοιο αποτέλεσμα και η ουσία της επικοινωνίας σας με το κοινό;
Για μένα η επικοινωνία με το κοινό είναι το «Α» και το «Ω» ενός καλλιτέχνη. Αυτό μου δίνει ώθηση και με κάνει να ανεβάζω τον πήχη πιο ψηλά. Στο ωραιότερο θέατρο να παίξεις, αν δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος μέσα, είναι άχρηστο. Είναι η κινητήρια δύναμή μου.

Μια και μιλάμε για επικοινωνία, αδυναμία στην επικοινωνία σας με τη νεολαία νιώσατε ποτέ;
Ποτέ μα ποτέ! Και αυτό σας το λέω με το χέρι στην καρδιά. Είμαι ένας άνθρωπος που γυρίζω και «μυρίζω». Μ ‘ αρέσει να κάνω παρέα με νέους ανθρώπους, μ’ αρέσει να συζητώ, να κάνω ταξίδια σε όλο τον κόσμο και σε μέρη που ενδεχομένως να μην πάει το μυαλό σας, μόνο και μόνο για να ακούσω ένα γκρουπ, να δω το σφυγμό της εποχής. Μ’ αρέσουν οι προτάσεις ακόμα και οι τρελές προτάσεις. Ουαί κι αλίμονο αν ένας καλλιτέχνης επαναπαυθεί στα κεκτημένα. Άλλωστε η κάθε χρονιά που περνά είναι και μία καινούργια δεκαετία που ξημερώνει για τις νέες γενιές που μπαίνουν μέσα στο target group ενός τραγουδιστή.

Έχετε ερμηνεύσει πολλούς και μεγάλους δημιουργούς. Έχετε απαγγείλει μουσικά Ρίτσο, Σεφέρη και άλλους. Πώς νιώθετε για την εμπιστοσύνη που σας έδειξαν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου μας;
Πάντα τους ευγνωμονώ και θα τους ευγνωμονώ. Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπώ όλους μου τους συνεργάτες με τους οποίους έχω μια παραπάνω φιλική σχέση από την τυπική καλλιτεχνική. Αν δεν έρθεις κοντά με τον συνθέτη ή τον στιχουργό, δεν μπορείς να τον εκφράσεις. Δεν είναι διεκπεραίωση απλά. Είναι σαν το βέλος. Ο συνθέτης κρατά το τόξο, η χορδή είναι ο στιχουργός και το βέλος είναι ο τραγουδιστής.

Άρα ο τραγουδιστής δεν είναι μια σκέτη φωνή, έστω κι αυτή είναι εξαιρετική…
Έχετε δίκιο. Είναι μια πολύπλοκη ιστορία ο τραγουδιστής. Εν αρχή ην ο λόγος. Μετά έρχεται η μουσική, η συνεργασία, η τριβή μέσα από το χρόνο, οι ιδέες, οι σκέψεις, οι παραστάσεις. Ξέρετε είναι υπέροχο οι παράλληλες γραμμές κάποια στιγμή να ενώνονται και να γίνονται ένα. Είμαι υπέρ της δύναμης της γροθιάς και όχι υπέρ της δύναμης του δακτύλου.

Κάθε φορά λοιπόν που μπαίνετε στο στούντιο για νέα δισκογραφική δουλειά μετά από όλους αυτούς σπουδαίους που έχετε ερμηνεύσει, δεν δυσκολεύει κάθε νέο εγχείρημα η επιτυχία της προηγούμενης απόπειρας;
Σαφώς ναι. Αλλά κεντρικός άξονας της σκέψης μου είναι να βρω τραγούδια, τα οποία να με συγκινούν, να νιώθω ότι μπορώ να τα υποστηρίξω πάνω στη σκηνή και για αυτό μεσολαβούν δύο με τρία χρόνια για να κυκλοφορήσει νέο μου cd. Αυτό σημαίνει ότι έχω ακούσει πάνω από 1500 τραγούδια και είναι σαν τους αγώνες. Είναι προημιτελικοί, ημιτελικοί και τελικοί. Υπάρχουν και ορισμένα τραγούδια που σε συγκινούν αμέσως και σου δείχνουν ότι πρέπει να τα εντάξεις άμεσα. Είναι επίπονη διαδικασία και παίζει ρόλο εδώ η σκέψη, το ένστικτο, η εμπειρία και ο τρόπος που θα ενώσεις όλες αυτές τις προσωπικότητες και θα τις τοποθετήσεις κάτω από μια ομπρέλα, που θα κλείνει μέσα το δικό σου συναίσθημα

Σας αρέσει διαρκώς η ανανέωση και μάλιστα όταν πριν 5 χρόνια συνεργασθήκατε με τον Αντώνη Ρέμο θεωρήθηκε τολμηρή κίνηση, κατηγορηθήκατε για μίξη εμπορικού-ποιοτικού τραγουδιού αν και στη συνέχεια πολλοί συνάδελφοί σας, σας μιμήθηκαν. Υπάρχει τελικά διάκριση ανάμεσα στο «ποιοτικό» και «εμπορικό» τραγούδι;
Σαφώς και υπάρχει μια διάκριση, αλλά όλα ξεκινούν από ένστικτο. Όταν πρότεινα στον Αντώνη να κάνουμε αυτή τη συνεργασία, τη δούλευα στο μυαλό μου δύο χρόνια. Μου άρεσε πολύ σαν τραγουδιστής και πιστεύω ότι έχει δυνατότητες να κάνει πολλά πράγματα. Κάναμε πολύωρες πρόβες για μεγάλο διάστημα κάτι που δεν το είχε… ξαναπάθει. Όλα αυτά τα στοιχεία αν τα βλέπεις σε έναν άνθρωπο και μπορείς να τον «χρησιμοποιήσεις», μπορεί να ανθίσουν νέα ακούσματα και νέες καταστάσεις. Πίστεψα λοιπόν ότι μπορούσαμε να κάνουμε πολλά από κοινού. Εξίσου τολμηρή κίνηση ήταν και η συνεργασία μου το 1994 στο «Γκαζι» με τη Λίτσα Διαμάντη.

Δηλώσατε πάντως πρόσφατα, ότι το πιο δύσκολο πράγμα που έχετε κληθεί να κάνετε σε όλη σας την καλλιτεχνική διαδρομή, ήταν η παράσταση του «Ηφαιστείου». Θα δοκιμάζατε ένα ανάλογου συντελεστή δυσκολίας εγχείρημα στο μέλλον;
Είχε τρομακτικές απαιτήσει η συγκεκριμένη παράσταση υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Ήταν μια παράσταση με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού. Η συνομιλία σώματος και φωνής ήταν κάτι το απίστευτο και έπρεπε να είμαι σε εξαιρετική φυσική κατάσταση, να προπονούμαι σκληρά και επί ώρες και νομίζω ότι θα το δοκίμαζα ανεπιφύλακτα.

Κάτι από Ολυμπιακούς Αγώνες μου θυμίζει η περιγραφή σας…
Για μένα έτσι ήταν πράγματι…

Στα αγωνίσματα των Ολυμπιακών Αγώνων, συγκαταλέγεται και η σκυταλοδρομία. Σκυτάλη εσείς στο χώρο του τραγουδιού από ποιους πήρατε;
Μέσα από την καρδιά μου σας λέω απευθείας, από τον Γρηγόρη Μπιθηκώτση και τη Βίκυ Μοσχολιού. Από τους ξένους, πεθαίνω για Queen και από το κλασικό ρεπερτόριο με συγκλονίζει η Μαρία Κάλλας.

Να έρθουμε στα της συναυλίας της Κατερίνης. Από τους μικρούς και επικοινωνιακούς χώρους του χειμώνα, περνάτε στις μεγάλες ανοικτές συναυλίες σε γήπεδα, όπως στο γήπεδο του Πιερικού καλή ώρα, σε αρχαία θέατρα κλπ. Χάνει κάτι από ισχυρές δονήσεις και τρυφερές στιγμές η παράσταση που γίνεται σε αυτούς τους τεράστιους χώρους;
Σημασία έχει, ο καλλιτέχνης, τα τραγούδια, η διάθεση, η ψυχική ευφορία, η ευγένεια και ο σεβασμός απέναντι στο κοινό. Νομίζω πως ο καλλιτέχνης όσο μεγαλώνει, γίνεται σαν το υπέροχο παλιό κρασί. Πιστεύω ότι θα είναι μια πραγματικά πολύ όμορφη μουσική βραδιά και οι ισχυρές δονήσεις πραγματικά θα υπάρχουν.

Ποιο υπόσχεστε ότι θα είναι το… ωραιότερο σημείο αυτής της συναυλίας;
Θα είναι η στιγμή που θα κλείσουν τα φώτα και θα πέσει η πρώτη νότα. Από εκεί θα ξεκινήσει ένα μαγικό ταξίδι που θα με συνεπάρει και θα σας συνεπάρει. Αυτά τα πράγματα ξέρετε άλλωστε είναι αλληλένδετα. Είναι πράγματι μοναδικές στιγμές.

Επειδή αναπνέετε πάντα μια θετική ενέργεια και μια ασιοδοξία ως άνθρωπος και ως ερμηνεύτρια, είμαι βέβαιος ότι και αυτή η νέα εμπειρία από παράστασή σας, θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην ψυχή μας. Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία και σ’ αυτό το μουσικό προορισμό, αλλά και όλα τα μουσικά ταξίδια του καλοκαιριού.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς και αδημονώ να ξανατραγουδήσω για το κοινό μου στην Πιερία