Η ημερήσια οικονομική εφημερίδα «Εξπρές», στο προχθεσινό φύλλο της, σε σημείωμά της που υπογράφει ο Π.Κ. Μαυρίδης, στη σελίδα των «επισημάνσεων», γράφει με χαρακτηριστικά …διδακτικό ύφος, για όσους από μας δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ότι « η χώρα διαθέτει πρωθυπουργό », θυμίζοντάς μας ολογράφως το όνομά του: Λουκάς Παπαδήμος! Ο κύριος Μαυρίδης, σίγουρα, εν γνώσει της διεύθυνσης της εφημερίδος, μας διαβεβαιώνει ότι «…ο Λουκάς Παπαδήμος ήρθε για να μείνει, τουλάχιστον, έως ότου ολοκληρώσει τη δουλειά που κάποιοι άλλοι αδυνατούν ή αποφεύγουν να κάνουν…». Αλήθεια, τι διαφορετικό θα έγραφε μια εφημερίδα που θα είχε ιδιοκτήτη της τον ίδιο τον Λ. Παπαδήμο;
Ένας άλλος συνάδελφος, που ανέλαβε υποχρεώσεις κυβερνητικού εκπροσώπου, σε τηλεοπτική συνέντευξή του, μας πληροφόρησε ότι οι εκλογές μπορούν να προσδιοριστούν χρονικά για τον Απρίλιο, χωρίς να διευκρινίσει αν αυτά που λέει είναι της εγκρίσεως των εταίρων της κυβέρνησης ή αποκλειστικά του «διορισμένου» από αυτούς «πρωθυπουργού» του.
Επίσης, με ραδιοφωνική παρέμβασή του – παρακαλώ! – ο υπουργός Επικρατείας Γ. Σταυρόπουλος ( ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, διετέλεσε νομικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού ΓΑΠ, από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι της …εθελουσίας «εξόδου» του από την πρωθυπουργία ), χαρακτήρισε την «κυβέρνηση Παπαδήμου» …μια «ειδική περίπτωση» και …γνωμοδότησε ότι έχει «λαϊκή νομιμοποίηση»! Έχει, όπως το είπε, «τεκμήριο λαϊκής νομιμοποίησης» και ότι, εξ αυτού, «έχει το ηθικό κύρος να προχωρήσει ακόμα και σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις»!
Ο κ. Γ. Σταυρόπουλος είναι πρώην δικαστικός και υπήρξε μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παραιτήθηκε δύο χρόνια νωρίτερα, για να αναλάβει νομικός σύμβουλος του ΓΑΠ. Δεν γνωρίζουμε αν εγγυήθηκε την ορθότητα της απόφασης του ΓΑΠ να προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ενέργεια για την οποία όχι μόνο «τα άκουσε», αλλά υπήρξε η αφορμή να …συμμορφωθεί «προς τας υποδείξεις» και να αφήσει άδεια τη θέση του εκλεγμένου πρωθυπουργού! Το επιχείρημα ότι το έκανε για το συμφέρον της πατρίδος, όποιος το πιστεύει να …σηκώσει το χέρι του.
Εκτός από τους τρεις που αναφέρονται πιο πάνω, την Κυριακή που μας πέρασε αναφορά στα πολιτικά πράγματα έκανε και ο …παπάς της εκκλησίας, όπου εκκλησιάζομαι. Εμφανίστηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη, έσπευσε ο νεωκόρος να τοποθετήσει μπροστά του το αναλόγιο και …θέλοντας ή μη, γίναμε ακροατές των πολιτικών σχολίων του παπά μας. Να σημειωθεί ότι πρόκειται για παπά που χαίρει εκτιμήσεως και σεβασμού στην ενορία του και ευρύτερα. Είναι θεολόγος και τα κηρύγματά του κερδίζουν την προσοχή των εκκλησιαζομένων .
Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου, άγνωστες και οι βαθύτερες σκέψεις του παπά μας. Τι είπε και γιατί γράφω ευθέως ότι πολιτικολόγησε. « Να προσευχόμαστε, είπε, να προφυλάξει ο Θεός την πατρίδα μας από μια πολιτειακή ανωμαλία »! Το κήρυγμα, αν ήταν κήρυγμα, δηλαδή, αυθεντική χριστιανική κατήχηση και όχι «χριστιανική κατεστημένη αγωγή», δεν θα πείραζε ότι είναι μονόλογος. Έτσι, την αναφορά του παπά εγώ, ως επαγγελματίας της ενημέρωσης και εκπρόσωπος της Κοινής Γνώμης, την θεώρησα πρόκληση. Προς στιγμήν σκέφθηκα να τον διακόψω και να του πω, ψύχραιμα και πολιτισμένα, όπως επιβάλει η ιερότητα του χώρου, ότι παπά μου «ζούμε μια πολιτειακή ανωμαλία»…
Δεν το έκανα, αλλά σκέφθηκα μέσα μου, «δεν το ξέρει αυτό ο παπάς;». Από τι είδους ΜΜΕ ενημερώνεται και μιλάει. Δεν άκουσε τους κορυφαίους συνταγματολόγους της χώρας να το διατυπώνουν, ωμά και ξεκάθαρα, ότι μια σειρά από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση ΓΑΠ, όπως η υπογραφή του Μνημονίου, η προσφυγή μας στο ΔΝΤ, η παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και το λιώσιμο του λαού μέσα στις μυλόπετρες των μέτρων που υποδεικνύει η τρόικα (που δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να βρίσκεται στη χώρα μας), αυτά και άλλα πολλά έγιναν χωρίς έγκριση και χωρίς την απαιτούμενη πλειοψηφία της Βουλής και ότι η ανάδειξη σε «πρωθυπουργό» του μέλους της Τριμερούς Επιτροπής, είναι επίσης μια συνταγματική εκτροπή;
Αν γνώριζε, θα έκανε σοφά να μην πολιτικολογήσει. Διότι, αν όχι τίποτε άλλο, μας υποχρεώνει να σκεφτούμε άλλα πράγματα. Το ίδιο ισχύει και για τους τρεις, στις απόψεις των οποίων αναφέρθηκα πιο πάνω.
Του Γαβριήλ Θ. Λαμψίδη
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.