Οι αναθεματισμένοι πολιτικοί, παρότι έχουν χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα, δείχνουν να μην είναι σε θέση να καταλάβουν και το απλούστερο ακόμη των πραγμάτων. Ότι, δηλαδή, δεν είναι υποχρεωτικό να παραμένουν στην εξουσία, με εκμηδενισμό κύρος, και να ψηφίζουν ολοένα πιο σκληρά μέτρα, σε βάρος μάλιστα των ασθενέστερων τάξεων. Εφόσον μέχρι τώρα δεν κατόρθωσαν, ως άχρηστοι και αναθεματισμένοι (μετράει κι’ αυτό), να βελτιώσουν, έστω κατ’ ελάχιστο, τη γενικότερη κατάσταση, θα έπρεπε να αποχωρήσουν, ζητώντας δημόσια συγνώμη από τους Έλληνες, μήπως και τους εξευμενίσουν.
Μια τέτοια ευκαιρία τους είχε δοθεί τελευταία, όταν για τους ίδιους λόγους «απολύθηκε» από τα αφεντικά του ο πρωτομάστορας του χαλασμού, ΓΑΠ. Δηλαδή, τι περιμένουν; Μήπως τα ατομικά, ενός εκάστου, απολυτήρια; Αυτά δεν θα τα στείλει το «Διευθυντήριο των Βρυξελλών», άλλος είναι αρμόδιος, τον οποίο όταν εμφανιστεί θα τον αναγνωρίσουν από την πρωτοφανή ένταση του θυμού του…
Η αποθράσυνση των αναθεματισμένων πολιτικών (εννοείται, όλου του φάσματος, δεν υπάρχουν μεταξύ τους αθώοι), έχει την εξήγηση της στο γεγονός ότι κατόρθωσαν, με αλληλοστήριξη, αλληλοϋποστήριξη και αλληλοβοήθεια και πολύ θέατρο, να έχουν μόνον οι ίδιοι, πέρα από τη διαχείριση του παρόντος, τον απόλυτο έλεγχο των εξελίξεων. Αυτό σημαίνει ότι το ελεύθερο έδαφος για δράση, που τους άφησε ο Κ. Καραμανλής, ο μικρός, αξιοποιήθηκε στο έπακρο, διότι η πρωτοφανής στα πολιτικά χρονικά συμπεριφορά και σιωπή του (του μικρού Κ. Καραμανλή), συνετέλεσε ώστε να μην υπάρχει στην πραγματικότητα αντίπαλο δέος, να τα χάσει ο έτσι κι’ αλλιώς προδομένος Ελληνικός λαός, να παραμένει μέχρι τις μέρες μας μουδιασμένος (κατάσταση σοκ) και να μην είναι σε θέση να αντιδράσει και για τον λόγο ότι κυριάρχησε επάνω του η καπιταλιστική αγωγή, με συνέπεια να μην μπορεί να επιστρέψει στις ρίζες του.
Στην ομιλία του στο άτυπο (επιλογής αποκλειστικά του ΓΑΠ) Πολιτικό Συμβούλιο, ο γραμματέας του …όσο απόμεινε ΠΑΣΟΚ, Μιχ. Καρχιμάκης, ο άνθρωπος που δύσκολα μπορεί να επισκεφθεί τις όσες απόμειναν οργανώσεις του χωρίς την πατριωτική λεοντή ΠΑΣΟΚ, είπε διάφορα τρελά πράγματα, τα οποία δυστυχώς δεν έτυχαν ευρείας δημοσιότητας. Αφού μίλησε για το ΠΑΣΟΚ που δεν υπάρχει πια, υπέδειξε στους …συντρόφους του πώς θα αποκαταστήσουν τη σχέση τους με τα μη προνομιούχα τμήματα της κοινωνίας, τα οποία …θεωρούσαν ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν ο εκφραστής και ο υπερασπιστής των συμφερόντων τους. Και παρά τη τεχνητή αισιοδοξία του ότι μπορεί να γυρίσουν τα πράγματα πίσω (…όπως τα νερά του Ιορδάνη), υποχρεώθηκε να παραδεχτεί ότι μόνον ένας δρόμος υπάρχει: «…η αποκατάσταση των αδικιών που δημιούργησε (προσέξτε το λογοπαίγνιο που ακολουθεί) …το επείγον των αποφάσεών μας για τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους»… Αλλά σήμερα το ΠΑΣΟΚ έκαψε το γερό χαρτί του. Αν συμβεί και φωνάξει ξανά: «λύκος – λύκος» κι’ αλλιώς «Δεξιά – Δεξιά», θα φάει εκατομμύρια καρπαζιές!
Το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε με προετοιμασμένο σχέδιο, που είχε κύρια στόχευσή του την εκμετάλλευση των δυσαρεστημένων και αποκλεισμένων Ελλήνων. Με επικεφαλής τον μεγαλύτερο λαοπλάνο – τσαρλατάνο όλων των εποχών, βρήκε έτοιμη πελατεία, αυτή που του δημιούργησε η αναίσθητη και μπουνταλάδικη Δεξιά, η οποία είχε την κουτοπονηριά να αλλάζει ονόματα αλλά όχι και περιεχόμενο. Βρήκε εύκαιρο το μεγαλύτερο κομμάτι του Ελληνικού λαού, που είχε δικαιολογημένα παράπονα από τον τρόπο διακυβέρνησης της Δεξιάς των εξοριών, των φυλακίσεων και των κοινωνικών φρονημάτων. Της Δεξιάς που είχε ταυτιστεί με το Παλάτι, με τη μονοδιάστατη ξενόδουλη εξωτερική πολιτική, με το στείρο αντικομμουνισμό, με τους αποκλεισμούς των καλύτερων βλασταριών της ελληνικής νεολαίας και το κυνηγητό των προοδευτικών ανθρώπων. Με μια Δεξιά που ήταν …μονάδα παραγωγής κομμουνιστών!
Ούτε η Δεξιά άλλαξε, ούτε το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γελάσει ξανά τους Έλληνες. Το αίτημα της ανατροπής θα εκφραστεί σύντομα και θα στείλει τους αναθεματισμένους πολιτικούς, παλιάς κοπής, στη χωματερή της ιστορίας.
Του Γαβριήλ Θ. Λαμψίδη
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.